من نویسی

به شوق موی پریشان، قدم زدن با تو...

صدای خش خش برگ درخت، در پاییز

وَ زیر نم نم باران، قدم زدن با تو...

چه اتفاق قشنگی: من و تو و باران

وَ پا به پای درختان، قدم زدن با تو

دلم شبیه دو چشمت؛ شبیه دریایی ست

دچار عرصه ی طوفان...

قدم زدن با تو،

شبیه معجزه آرام می کند آن را

- کنار سبزه و ریحان قدم زدن، با تو -

(مربع)

ببخش این غزلم را که عاشقانه شده

که گیج می کند این سان قدم زدن با تو،

مرا... تو را... غزلم را... و عشق را... همه را...

ببخش... نقطه ی پایان.

«لیلی»